Powierzchnia domu: 676 m2. Powierzchnia działki: 785 m2. Liczba mieszkań: trzy. Kłopoty ze zmianami. Dawny budynek powstał ponad dwadzieścia lat temu na małej, narożnej działce. Jest na niej na tyle ciasno, że odległość ścian bocznych i tylnej elewacji domu od granic działki wynosi zaledwie cztery metry. 13. Dom z lat 50. Powiększenie domu odbyło się przy zachowaniu oryginalnego wyglądu budynku z jego odświeżeniem. Dom, który w środku okazał się ciemny i zimny, był także za ciasny dla 5-cio osobowej rodziny i wymagał powiększenia. Rozbudowy dokonano w parterze, do domu dobudowano niski budynek z dachem płaskim. Re: dom z lat 60. Zatrudnić dobrego fachowca (z forum to np. ITB) zapłacić mu oraz włożyć trochę kaski w naprawę:) wiem ale mi chodzi o to co mogę zrobić by wzmocnić ten dom by nadal w nim mieszkać. No to Ci mówię co masz zrobić. Zatrudnij dachowca! Zgłoszenie lub pozwolenie na budowę. Aby przekształcenie obiektu gospodarczego w mieszkalny przeprowadzić zgodnie z prawem, najpierw z reguły należy zamówić ekspertyzę techniczną, w której zostanie określony stan budynku. Trzeba też zlecić architektowi wykonanie projektu adaptacji budynku gospodarczego. A następnie dopilnować Domy daleko od miasta. „Tam remont często się nie kończy i jest stylem życia”. Natalia Sosin-Krosnowska od kilku lat w programie „Daleko od miasta” na DOMO+ pokazuje, jak ludzie decydują się rzucić wszystko i wyjechać na wieś. Budują i remontują domy, przeważnie w kompletnej ruinie. Większość z tych osób nie zamieniłaby Przemyślane planowanie i konsultacje z ekspertami sprawią, że przebudowa domu z lat 80 będzie nie tylko efektowna, ale również funkcjonalna i trwała. Przykłady metamorfoz domów z lat 80. Metamorfoza starego dachu. Wymiana dachówki na nowocześniejszy materiał. Przebudowa elewacji. Zmiana kolorystyki lub zastosowanie nowych materiałów. Przebudowa kostki z lat 50 Autor: www.muratorprojekty.pl Dom jako jednorodzinny zmieści się na działce o wymiarach 19,60 x 18,50 m, w wersji zbliźniaczonej – 33,20 x 18,50 m Link: Projekt: Przejrzysty – wariant IX – Murator C365i; autor projektu: architekt Przemysław Biryło Przebudowa domu typu kostka Przebudowa domu jednorodzinnego typu kostka BIAMS Budownictwo i Architektura Marcin Sieradzki - projektant, architekt Domy Metamorfozy - Przedstawiamy projekt przebudowy typowego domu z lat 80tych, który łączy w sobie kilka budynków o różnych Mimo zmiany budynku pierwotnego, przebudowa elewacji i rozbudowa są nieznaczne w stosunku do odniesionych Jest to Projekty domów: nowoczesny dom z pełnym piętrem. Ewa Czarnecka 12-02-2015 18:00. Nowoczesny, wygodny dom E-124 z pracowni E-Domy.pl, zaprojektowany przez architekta Mariusza Cendeckiego. Orientacyjny koszt netto stanu surowego zamkniętego to 242.900 zł. Elewacja od strony ogrodu, przez okna na parterze widać wnętrze salonu i gabinet. W ostatnich latach często wykonuję zlecenia renowacji, modernizacji, demontażu, przeniesień oraz montażu domków Brda lub innych domków drewnianych. Zdecydowały o tym dużo mniejsze koszty w porównaniu z nowymi domkami przy zachowaniu ich walorów użytkowych i estetycznych. Remont domu brda, modernizacja, przebudowa i wymiana UxoeU. Rozbudowa domu zmierza zwykle do zwiększenia powierzchni użytkowej budynku. Może być realizowana zarówno w pionie, co polega na zaadaptowaniu strychu czy dobudowaniu piętra, jak i w poziomie. Jeśli planujesz rozbudowę domu, powinieneś wiedzieć, jakie formalności trzeba załatwić w urzędzie, by finalnie nikt nie posądził Cię o samowolę budowlaną. Podczas realizacji procesu inwestycyjnego w postaci budowy domu najczęściej dostosowujesz jego projekt do własnych wymagań. Potrzeby mieszkaniowe Twoje i Twojej rodziny mogą jednak ulec zmianom w czasie. Dlatego po kilku czy kilkunastu latach może się okazać, że wybudowany dom nie ma wystarczającej powierzchni mieszkalnej dla wszystkich domowników. Żeby to zmienić, można zdecydować się na rozbudowę, o ile tylko działka na to pozwala. Jak to zrobić? Jakich formalności powinieneś w związku z tym dopełnić i czy potrzebne jest np. pozwolenie pozyskane z urzędu? Na czym polega rozbudowa domu? Rozbudowa domu polega na wykonaniu prac mających na celu powiększenie istniejącego już budynku. Taka rozbudowa może być przeprowadzona: w poziomie (wszerz) – polega np. na dobudowaniu pomieszczeń do budynku z zajęciem części gruntu, co powiększa powierzchnię zabudowy obiektu; w pionie (w górę) – polega na przykład na nadbudowie piętra lub adaptacji poddasza, co zwiększa wyłącznie powierzchnię użytkową domu. Inwestorów najczęściej interesuje rozbudowa domu parterowego lub piętrowego o niewielkiej powierzchni, który z czasem staje się za ciasny, na przykład wskutek powiększenia rodziny. Choć zwykle tego rodzaju inwestycje przeprowadza się w starszych nieruchomościach, warto wiedzieć, że może być ona również częścią nowego projektu domu. Zaplanowanie przebudowy małego budynku w przyszłości jest sposobem na rozłożenie kosztów w czasie. Można więc o tym pomyśleć już na etapie wyboru nowego projektu, tym bardziej że tego rodzaju zmiany w projekcie, tak czy owak, mogą później wymagać zgody jego autora. Rozbudowa domu jednorodzinnego pozwoli na spełnienie rosnących potrzeb rodziny. Jak wygląda obecnie kwestia rozbudowy domu? Rok 2022 nie jest czasem diametralnych zmian w prawie budowlanym, dlatego warto sięgnąć po dotychczasowe przepisy Prawa budowlanego. Z art. 3 pkt 6 ustawy wynika, że rozbudowa tak jak i nadbudowa, to rodzaj budowy. Ona sama definiowana jest natomiast jako wykonywanie obiektu w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa i nadbudowa. W efekcie rozbudowa prowadzi do powiększenia powierzchni użytkowej oraz kubatury budynku. Jak odróżnić rozbudowę, nadbudowę oraz remont? Wszelkie prace związane z remontem, przebudową, rozbudową, nadbudową czy odbudową domu są dość precyzyjnie zdefiniowane w przepisach prawa budowlanego. Rozróżnienie ich jest ważne choćby dlatego, że część z nich wymaga dopełnienia wielu formalności, np. zamówienia projektu budowlanego wykonanego przez uprawnioną osobę czy też uzyskania pozwolenia na budowę. Przyjmuje się, że rozbudowa domu może polegać na dobudowie, czyli rozbudowie w poziomie, a także nadbudowie, czyli rozbudowie w pionie, polegającej na dobudowaniu piętra czy zaadaptowaniu przestrzeni strychu. W obu przypadkach następuje co prawda powiększenie powierzchni mieszkalnej, ale przy rozbudowie w poziomie rośnie też powierzchnia zabudowy budynku na działce, a przy nadbudowie – zwiększa się powierzchnia użytkowa domu, ale bez powiększania powierzchni zabudowy. Rozbudowa domu, a także nadbudowa wiążą się z powstaniem nowych pomieszczeń, a więc powiększeniem powierzchni użytkowej. Może być więc to dobudowanie ogrodu zimowego, dodatkowego pokoju na parterze lub powiększenie salonu, np. poprzez zabudowę podcienia, lub tarasu, dobudowanie kolejnej kondygnacji lub pomieszczenia nad garażem czy też adaptacja poddasza. Jeśli jednak nie podejmiesz się rozbudowy domu, tylko jego remontu, możesz lepiej zagospodarować wnętrza. W razie remontu zgodnie z przepisami prawa, masz do czynienia z wykonywaniem robót w istniejącym obiekcie. Polegają one na odtworzeniu stanu pierwotnego i nie są zaliczane do prac w ramach bieżącej konserwacji. W odróżnieniu od rozbudowy domu remont nie będzie związany ze zmianą powierzchni użytkowej ani takich parametrów budynku jak: wysokość, szerokość, długość, kubatura, powierzchnia użytkowa. Remontem można więc nazwać wymianę tynków na elewacji czy też montaż nowych okien energooszczędnych o tych samych wymiarach. Takie prace w większości przypadków nie wymagają żadnych formalności, co najwyżej zgłoszenia. Jakie formalności są wymagane do rozbudowy domu? Jeżeli interesuje Cię rozbudowa domu, musisz nastawić się na konieczność załatwienia kilku spraw urzędowych. Ich zaniedbanie może skutkować wieloma problemami – możesz zostać posądzony o samowolę budowlaną, która będzie się wiązała z wysokimi kosztami legalizacji rozbudowy lub koniecznością jej wyburzenia. Formalności muszą być dopełnione oczywiście z odpowiednim wyprzedzeniem. Zobacz, gdzie powinieneś się udać przy planowaniu rozbudowy domu. Jakie dokumenty trzeba zebrać i gdzie musisz je dostarczyć? Jak zatem powinna być przygotowana rozbudowa domu? Oto formalności krok po kroku: Sprawdź miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a jeśli go nie ma dla danego terenu, wystąp o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W MPZP sprawdzisz, czy możesz dokonać planowanej rozbudowy domu. Gdzie zgłosić się, jeśli takiego planu nie ma? Trzeba udać się do urzędu i postarać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. We wniosku podajesz, jakie masz plany rozbudowy. Zaczekaj na decyzję w sprawie możliwości realizacji prac budowlanych. Zleć wykonanie projektu rozbudowy domu – powinien być on wykonany przez osobę uprawnioną, która musi uwzględnić wymogi gminy zawarte w MPZP lub warunkach zabudowy. Zleć niezbędne ekspertyzy – są one zwykle konieczne przy rozbudowie starego domu. Przepisy mogą nakładać na Ciebie obowiązek zlecenia badania podłoża gruntowego oraz samej konstrukcji domu, ponieważ być może przed rozbudową niezbędne będą prace naprawcze. Zgłoś się do starostwa powiatowego lub urzędu miasta w celu dopełnienia formalności związanych ze zgłoszeniem rozbudowy budynku. To jednak nie wszystko, co powinieneś sprawdzić przy rozbudowie domu. W wielu przypadkach będzie niestety wymagana zgoda sąsiada. Jeśli chcesz dokonać rozbudowy domu w stronę granicy z sąsiadem, nie tylko jego zdanie będzie istotne. Należy zachować odpowiednie odległości umieszczone w przepisach, chyba że MPZP lub decyzja ustalająca warunki zabudowy stanowią inaczej. Zasadniczo zgodnie z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, odległość ściany budynku od granicy sąsiedniej działki nie może być mniejsza niż 3 m, gdy jest to ściana bez otworów, albo 4 m, jeśli w ścianie znajdują się otwory okienne lub drzwiowe. Ponadto odstęp między oknem w połaci dachowej a granicą nie może być mniejszy niż 4 m. Takie elementy architektoniczne jak balkon, okap, daszek nad wejściem, taras czy schody zewnętrzne mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy. Przy wąskich działkach budowlanych znajdujących się w towarzystwie zabudowy jednorodzinnej, mających szerokość mniejszą niż 16 m, rozbudowa domu jest możliwa i może sięgać do samej granicy działki bądź kończyć się w odległości 1,5 – 3 m od niej. Jeśli zaś w granicy gruntu stoi budynek sąsiada bądź też, jeśli zostało wydane pozwolenie na jego budowę, można nawet dostawić się do niego. Wtedy cała powierzchnia ściany domu będzie do niego przylegać. Przepisy dają zielone światło dla rozbudowy domu stojącego bliżej niż 3 lub 4 m od granicy. Warunkiem jest tutaj rozbudowywanie części obiektu leżącej poza pasem o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy albo nadbudowanie jednej kondygnacji. W ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie będzie jednak okien. Zanim zaczniesz rozbudowę domu, powinieneś wyznaczyć kierownika budowy, kupić i zarejestrować w starostwie powiatowym dziennik budowy oraz złożyć w powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego zawiadomienie o terminie rozpoczęcia robót. Należy to zrobić w terminie minimum 7 dni od dnia złożenia. Po wykonaniu prac musisz jeszcze zawiadomić o tym nadzór budowlany i dołączyć do pisemnego zgłoszenia: oryginał dziennika budowy; oświadczenie kierownika budowy o wykonaniu rozbudowy zgodnie z projektem, pozwoleniem i przepisami oraz o doprowadzeniu terenu budowy do porządku; protokół sprawdzeń wszystkich nowo zainstalowanych instalacji wewnętrznych; geodezyjną inwentaryzację powykonawczą; kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku po rozbudowie. Nadzór ma 21 dni od powiadomienia go o wykonaniu rozbudowy na wydanie np. sprzeciwu. Jeśli go nie wyrazi, możesz spokojnie rozpocząć użytkowanie rozbudowanej części swojego domu. Warto sprawdzić, jak wygląda rozbudowa domu w nowym prawie budowlanym. Czy wymaga ona pozwolenia? Czy rozbudowa domu wymaga pozwolenia na budowę? Na pytanie o to, czy rozbudowa wymaga pozwolenia na budowę, jeszcze kilka lat temu można było odpowiedzieć twierdząco. W wyniku zmian od 2015 r. możliwa jest jednak rozbudowa domu bez pozwolenia na budowę. Wymaga to spełnienia jednego warunku – inwestycja nie może wykroczyć poza granice działki. Muszą być zachowane odpowiednie odległości od niej. W przeciwnym razie niezbędne będzie uzyskanie pozwolenia. W 2022 roku możliwa będzie rozbudowa domu bez pozwolenia. Nie jest jednak tak, że nie trzeba załatwić w związku z nią żadnych formalności. Możliwa jest rozbudowa domu na zgłoszenie do starostwa powiatowego lub urzędu miasta. Szczególnym przypadkiem jest jednak dostawienie swojej części budynku do istniejącej konstrukcji na sąsiedniej działce. Czy w takiej sytuacji możliwa jest rozbudowa domu na pozwolenie czy zgłoszenie? Jeśli ściana budynku ma być dostawiona do istniejącej już konstrukcji, wymagane będzie posiadanie stosownego zezwolenia na budowę ze względu na obszar oddziaływania na sąsiednią działkę. Dostawka nie może mieć przy tym większych wymiarów od istniejącej części budynku sąsiedniego. W takim razie zbliżenie budynku do granicy z sąsiadem powoduje, że jego działka zostanie objęta obszarem oddziaływania, zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Sąsiad stanie się stroną postępowania w sprawie pozwolenia na rozbudowę, czyli będzie miał prawo do przeglądania akt sprawy oraz składania odwołań czy zażaleń. Rozbudowa domu na zgłoszenie wymaga wyłącznie złożenia w urzędzie pisma opisującego rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz wskazującego termin ich rozpoczęcia. Nie może być on krótszy niż 21 dni od daty dokonania zgłoszenia, ponieważ tyle czasu ma urząd na złożenie ewentualnego sprzeciwu. Do zgłoszenia trzeba dołączyć kilka dokumentów, projekt rozbudowy. Co grozi za niezgłoszenie rozbudowy domu? Błędem jest rozpoczęcie robót budowlanych jeszcze przed zgłoszeniem rozbudowy. W takim przypadku może się okazać, że właściwy organ uzna ją za samowolę budowlaną. Będziesz musiał wówczas przejść przez procedurę legalizacyjną w nadzorze budowlanym i jednocześnie ponieść wysokie opłaty legalizacyjne, sięgające nawet 50 000 zł. Nielegalna rozbudowa może się też zakończyć nakazem rozbiórki obiektu. Jak wyglądają formalności przy budowie domu w 2022 roku? Jak prawidłowo wykonać rozbudowę domu krok po kroku? Pomysłów na to, jak rozbudować dom do góry czy w bok, jest bardzo wiele. W każdym przypadku prace powinny się odbywać według projektu, który jest podstawą inwestycji i zazwyczaj obejmuje: projekt architektoniczny, konstrukcyjny, instalacyjny, a także wykaz potrzebnych materiałów i dziennik budowy. W praktyce rozbudowa domu krok po kroku często niewiele się różni od wznoszenia nowego budynku, szczególnie jeśli jest związana z dobudowaniem pomieszczeń na parterze. Wówczas niezbędne jest przeprowadzenie wszystkich prac jak przy budowie nowego domu, począwszy od wzniesienia fundamentów. Rozbudowa i przebudowa bardzo często wymagają specjalistycznej wiedzy ze względu na konieczność ingerencji w konstrukcję budynku. Właśnie dlatego prace tego rodzaju zwykle powierza się ekipie budowlanej, która ma doświadczenie w ich przeprowadzaniu. Jak wygląda rozbudowa domu? Od czego zacząć takie prace? Powinny one obejmować: Dopełnienie formalności urzędowych obejmujących wydanie pozwolenia na rozbudowę domu piętrowego czy parterowego albo zgłoszenie takiej inwestycji w urzędzie. Wykonanie projektu rozbudowy małego domu do powiększenia jego powierzchni użytkowej – musi on być zgodny z warunkami zabudowy. Projekt rozbudowy domu szkieletowego czy rozbudowy domu drewnianego i wybudowanego w innej technologii powinien być wykonany przez architekta i dostosowany do planistycznych wymogów gminy. Zlecenie ekspertyzy technicznej istniejącego budynku – pozwoli ona określić techniczny stan konstrukcji i elementów budynku z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego, co jest szczególnie istotne przy rozbudowie starego domu z cegły. Ustanowienie kierownika budowy, kupienie i zarejestrowanie w starostwie dziennika budowy i złożenie w powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego zawiadomienia o terminie rozpoczęcia robót. Rozpoczęcie prac ziemnych i prac budowlanych prowadzących np. do rozbudowy domu z 35 do 70 mkw. Jeśli planowana jest rozbudowa domu do 70 mkw., może się okazać, że przestanie on spełniać wytyczne dotyczące budowania obiektów bez zezwolenia. Dlatego niewykluczone, że będzie trzeba złożyć wniosek o takie pozwolenie. Dodatkowo, rozbudowa domu w granicy działki musi być realizowana z zachowaniem odpowiednich odległości od niej, w innym wypadku trzeba będzie pozyskać pozwolenie. Jak wykonać rozbudowę starego domu? Rozbudowa starego domu jest bardzo popularna w Polsce, ponieważ wiele osób po prostu dziedziczy starsze budynki i woli je dostosować do swoich potrzeb niż burzyć i wznosić dom od zera. Najczęściej polega to na dostawieniu dobudówki na poziomie parteru, adaptacji poddasza lub nadbudowy piętra. Z reguły wiąże się z tym wiele dodatkowych prac związanych z przebudową i modernizacją starej konstrukcji. Z tego względu koszty takiej inwestycji potrafią być dość wysokie, a nierzadko sprawiają wiele problemów już na etapie projektu. Przed podjęciem decyzji o rozbudowie starego domu z pewnością należy przeprowadzić wiele ekspertyz technicznych i dokonać skrupulatnych kalkulacji, czy inwestycja się opłaca. Rozbudowa domu kostki pozwoli na zmianę jego formy architektonicznej, jeśli będzie realizowana w poziomie, a nie w pionie, albo dodanie dodatkowego piętra z dachem dwuspadowym, co nada bardziej tradycyjny wygląd takiemu budynkowi. Jeśli zachowany zostanie dach płaski, a elewacja odnowiona, dom może wyglądać bardzo nowocześnie, na dodatek stosunkowo niewielkim kosztem. Budować nowy dom czy remontować stary? Ile może trwać rozbudowa domu? Zastanawiasz się, czy musisz poświęcić dużo czasu na rozbudowę domu? Sprawdź, ile może trwać. Przede wszystkim musisz poczekać na dopełnienie wszystkich formalności, co w dużej mierze zależy od tego, czy zgłosisz kompletny wniosek dotyczący zgłoszenia rozbudowy. Do prac można przystąpić dopiero po upływie 21 dni od złożenia zgłoszenia, pod warunkiem że urząd nie wniósł sprzeciwu w tym właśnie terminie. Można zacząć rozbudowę również po otrzymaniu zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. To, ile właściwie potrwają prace, zależy od skali rozbudowy i tego, czy jest ona wykonywana samodzielnie, czyli w systemie gospodarczym, czy z wykorzystaniem usług ekipy wykonawczej. Ile kosztuje rozbudowa domu? Bardzo trudno precyzyjnie określić, ile kosztuje rozbudowa domu jednorodzinnego, ponieważ koszty zależą od rodzaju i zakresu prac. Z reguły najdroższe jest rozbudowywanie domu wszerz, choćby ze względu na prace ziemne, które są dość drogie. Nie zawsze są one jednak tak duże – na przykład, jeśli dobudówka dotyczy nie dodatkowego pokoju, ale jedynie tarasu. Adaptacja poddasza generuje znacznie mniej kosztów, ale już nadbudowa domu poprzez „dołożenie” piętra może wiązać się z kosztowną przebudową dachu, wzmocnieniem stropów czy budową schodów. Na większe wydatki muszą się także nastawić właściciele starszych budynków, które najczęściej wymagają wielu dodatkowych prac modernizacyjnych przy rozbudowie domu. Na ogólną rozbudowę domu należy przeznaczyć średnio od kilkudziesięciu do nawet kilkuset tysięcy złotych. Do doświetlenia łazienki przydadzą się okna dachowe (fot. Velux) Niezbędne formalności przy rozbudowie domu Rozbudowa domu, związana ze zmianą konstrukcji dachowej, nadbudową poddasza i nową formą architektoniczną, wymaga pozwolenia na budowę, na takich samych zasadach, co stawianie nowego domu. Konieczne więc będzie uzyskanie w urzędzie gminnym warunków przebudowy, sporządzenie projektu architektoniczno-budowlanego, a także ewentualnie dołączenie innych wymaganych przez urząd zezwoleń i uzgodnień. Komplet dokumentów składa się w starostwie powiatowym i w ciągu 60 dni powinniśmy otrzymać decyzję w formie pozwolenia na prowadzenie projektowanych robót budowlanych. Przed ich rozpoczęciem trzeba będzie zatrudnić kierownika budowy, a niekiedy, zgodnie z wymaganiami decyzji, również inspektora nadzoru inwestorskiego. Na niewielkich działkach miejskich może być konieczne uzyskanie pozwolenia na zajęcie pasa ulicy, jeśli nie będzie można zgromadzić materiałów budowlanych na własnej posesji. A jeśli na drodze dojazdowej obowiązuje zakaz ruchu samochodów ciężarowych, trzeba będzie uzyskać zezwolenie na ich dojazd na plac budowy. Przebudowa domu - co sprawdzić, co zmienić? Zanim zdecydujemy się na przebudowę domu, warto przeprowadzić wstępną ekspertyzę jego stanu. Będzie to bardzo przydatne do zaplanowania zakresu koniecznych robót. Nadbudowa bowiem, to nie tylko dobudowanie części poddasza i zmiana konstrukcji dachu, ale również dostosowanie stropu do innych obciążeń, zapewnienie doświetlenia nowej powierzchni mieszkalnej, a także doprowadzenie niezbędnych instalacji. Najczęściej przy przebudowie domu dociepla się też cały budynek i robi nową elewację, dobudowuje tarasy lub balkony. Przeczytaj Może cię zainteresować Dowiedz się więcej Oczywiście, projekt musi wykonać uprawniony architekt, dostosowując nowe rozwiązania do istniejącej konstrukcji. Dla nadbudowy istotne jest przede wszystkim określenie dopuszczalnego obciążenia stropu, stanu ścian nośnych oraz fundamentów. Zmodernizowany dom przykrywa się najczęściej dachem dwuspadowym z wysuniętymi okapami, konieczne więc będzie – oprócz podwyższenia ścianek kolankowych – dobudowanie wysokich ścian szczytowych. Pozwoli to na zamontowanie w nich zwykłych okien (a nie dachowych) i uzyskanie powierzchni użytkowej większej niż w przypadku przykrycia domu dachem czterospadowym. Jednak nie zawsze okna w ścianach szczytowych wystarczą do dostatecznego naturalnego oświetlenia wnętrz mieszkalnych i wtedy powinniśmy zamontować okna połaciowe doświetlające zwłaszcza łazienkę, klatkę schodową czy korytarz. Podpierające dach słupy pozwalają na swobodną aranżację poddasza (fot. Knauf) Rozbudowa domu - ściany nośne Konstrukcja ścian nośnych nadbudowy powinna być dostosowana do istniejących już murów, głównie pod względem ich grubości i wytrzymałości na obciążenia. Stare mury budowane były z różnych materiałów – cegły wapienno-piaskowej, ceramicznej, bloczków betonu komórkowego albo pustaków leszowych – a ich grubość w części na poddaszu z reguły wynosiła 24-25 cm. Rozbudowa domu powinna być przy okazji związana z jego ociepleniem, np. tzw. metodą BSO (Bezspoinowy System Ociepleń), to dobudowane ściany mogą mieć również grubość 25 cm, a ocieplenie zewnętrzne z nowym tynkiem elewacyjnym zapewni wymaganą ich ciepłochronność. Wysokość ścian nośnych może być różna i zależy od projektowanej wysokości pomieszczeń, ale zawsze musimy zakończyć je żelbetowym wieńcem, na którym oprą się murłaty konstrukcji dachowej. Wewnętrzne ściany nośne stawiamy zależnie od potrzeb, wynikających z podparcia konstrukcji dachowej, ale można je również zastąpić słupami drewnianymi lub murowanymi, co zapewni większą swobodę w urządzeniu powierzchni poddasza. Przebudowa domu - strop Umieszczenie wystarczająco grubego ocieplenia ułatwiają metalowe profile i wieszaki (fot. Rigips) Stropy nad ostatnią kondygnacją mieszkalną budowane były kiedyś głównie na belkach stalowych, z wypełnieniem przestrzeni między nimi zbrojonym betonem lub też jako stropy żelbetowe monolityczne. Do ich ocieplenia używano najczęściej wiórów drzewnych zmieszanych z wapnem lub żużlu. Materiały te – w porównaniu z obecnie stosowanymi styropianem lub wełną mineralną – mają dużo gorsze własności izolacyjne, a przy tym znacznie obciążają konstrukcję stropową. Mogą też być w dużym stopniu zawilgocone parą wodną przenikającą przez strop – jeśli nie ułożono na nim izolacji paroszczelnej. Dlatego przy nadbudowie należy usunąć wszystkie te warstwy, co jednocześnie pozwoli na postawienie nieco niższych ścian. Poradnik Cenisz nasze porady? Możesz otrzymywać najnowsze w każdy czwartek! Stropu, który przejmie funkcję przegrody między kondygnacjami ogrzewanymi, nie musimy ocieplać. W przypadku stropu monolitycznego wystarczy wyrównać jego powierzchnię, umieszczając ewentualnie izolację akustyczną z pianki polietylenowej lub specjalnego styropianu grubości 2-3 cm i pokryć ją jastrychem podłogowym. W przypadku stropu na belkach stalowych, w celu uzyskania jednakowego poziomu na całej jego powierzchni, konieczne będzie wypełnienie przestrzeni między belkami lekkim materiałem. Może to być na przykład keramzyt zmieszany na sucho z cementem. Po wyrównaniu takiej podsypki do górnego poziomu belek, powierzchnię delikatnie trzeba zwilżyć, co ułatwi wiązanie cementu i utworzy sztywny podkład pod wylewkę podłogową. Zamiast podsypki keramzytowej można, oczywiście, ułożyć odpowiednio przycięte płyty z twardej odmiany styropianu lub z wełny mineralnej. Ponieważ belki stalowe wystające ponad beton konstrukcji stropowej nie są chronione przed korozją, zanim wyrównamy powierzchnię stropu, powinniśmy pomalować je farbą antykorozyjną. Poważniejszych problemów może przysporzyć strop o konstrukcji drewnianej, ale na szczęście takie rozwiązania były stosowane dość rzadko. Sprawdzenie jego rzeczywistej nośności może być bowiem trudne, zwłaszcza gdy belki są całkowicie osłonięte podsufitką i ociepleniem od strony poddasza. W takiej sytuacji powinniśmy zdecydować się na całkowite odsłonięcie belek stropowych i, zależnie od ich stanu, pozostawić je jako konstrukcję nośną z nowym pokryciem na podłodze i suficie lub wymienić je na belki stalowe z wypełnieniem z prefabrykowanych płyt żelbetowych. Rozbudowa domu - więźba dachowa W domach jednorodzinnych konstrukcje dachowe budowane są z reguły jako krokwiowo-jętkowe lub płatwiowo-kleszczowe. W konstrukcji krokwiowo-jętkowej cały ciężar dachu przenoszony jest na murłaty zamocowane do ściany kolankowej, a poziomo umieszczone jętki usztywniają konstrukcję i zwiększają nośność krokwi. W konstrukcji płatwiowo-kleszczowej krokwie podparte są dodatkowo na prostopadle do nich przebiegającej belce – płatwi, spoczywającej na słupach lub ścianach wewnętrznych. Poziome usztywnienie konstrukcji zapewniają kleszcze umocowane do poszczególnych par krokwi. Wykonanie więźby dachowej można zlecić ekipie cieśli, która z dostarczonego surowca zbuduje na miejscu konstrukcję dachu. Można też zamówić więźbę w wyspecjalizowanej firmie, która w zakładzie produkcyjnym przygotowuje potrzebne elementy i zmontuje je na miejscu. Po zdjęciu starego dachu dom narażony będzie na zalanie w razie opadów. Konieczne więc jest zapewnienie, przynajmniej prowizorycznej, ochrony przed deszczem. Zabezpieczenia w postaci folii czy plandeki nie zawsze będą skuteczne, gdyż przy silnym wietrze mogą zostać uszkodzone lub zerwane. Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest ułożenie na stropie izolacji, np. z papy (trzeba pamiętać, żeby odsłonić wówczas wlot do pionu kanalizacyjnego). W razie opadów, wodę łatwo będzie usunąć, a izolacja ochroni przed zawilgoceniem stropu i niższych części budynku. Oczywiście, prace rozbiórkowe i montaż nowej więźby powinny przebiegać możliwie szybko. Przy ich planowaniu warto uwzględnić prognozy pogody na najbliższe dni. Po zmontowaniu więźby dachowej niezwłocznie układamy na niej folię paroprzepuszczalną, która – oprócz innych funkcji – zapewni czasową ochronę domu przed opadami. Z reguły wysokość krokwi w konstrukcji dachowej jest zbyt mała, aby można było umieścić między nimi ocieplenie o wymaganej grubości (najczęściej ok. 20 cm wełny mineralnej). Problem ten rozwiązuje użycie wieszaków zamocowanych do krokwi i umieszczenie na nich profili metalowych 6. Uzyskany w ten sposób odstęp między poszyciem poddasza a konstrukcją dachową pozwala na ułożenie ocieplenia o dowolnej grubości w dwóch warstwach (między krokwiami i pod nimi). Rozbudowa domu - pokrycia dachowe Na dachach spadzistych można zamontować każdy rodzaj pokrycia, oczywiście, pod warunkiem odpowiedniego dostosowania więźby do przewidywanego obciążenia i przestrzegania zaleceń dotyczących kąta pochylenia połaci. Na każdym dachu ocieplonym, pod zewnętrznym pokryciem niezależnie od rodzaju ostatecznego wykończenia, konieczne jest ułożenie folii wysokoparoprzepuszczalnej (powyżej 1000 g/m2/24 h) i przymocowanie jej kontrłatami grubości ok. 3 cm. Na stromych dachach sprawdzi się każdy rodzaj pokrycia (fot. Tegola Polonia) Ochroni ona ocieplenie przed zamoknięciem w przypadku nieszczelności lub kondesacji pary wodnej oraz umożliwi odprowadzanie wilgoci, która może się pojawić w izolacji cieplnej. Następny etap prac to ułożenie podłoża pod pokrycie – w postaci łat montażowych lub pełnego poszycia z desek bądź płyt OSB. Blachodachówki – ze względu na łatwość montażu, stosunkowo niską cenę, bogatą paletę barw i kształtów, szeroki zakres pochylenia krytych połaci (9-45°) – należą do najczęściej układanych pokryć dachowych. Istotny jest jednak dobór właściwej powłoki ochronnej, dostosowanej do warunków otoczenia. Standardowe powłoki poliestrowe dobrze chronią blachę przy niewielkim zanieczyszczeniu powietrza, natomiast w rejonach przemysłowych i nadmorskich zaleca się układać blachy pokryte droższym (o ok. 20%) puralem lub powłoką PVF 2. Trzeba też ostrożnie montować takie pokrycie, gdyż blachodachówki łatwo jest uszkodzić (przycinanie szlifierką kątową, przeciąganie blach), co skraca ich trwałość. Szkody mogą również powodować gałęzie blisko rosnących drzew. Wadą takich „dachówek” jest również słabe tłumienie odgłosu deszczu. Może to przeszkadzać osobom szczególnie wrażliwym na hałas, gdy sypialnie znajdują się na poddaszu. Skosy poddasza często wykańcza się płytami g-k mocowanymi do stalowego rusztu Co prawda, dostępne są blachodachówki pokryte posypką mineralną, lepiej tłumiącą dźwięki, ale są one znacznie droższe. Przy porównywaniu cen różnych producentów warto ustalić, czy podawane kwoty dotyczą powierzchni efektywnego krycia, czy też powierzchni blachodachówki. Różnica wynosi ok. 7% ze względu na niezbędne zakłady. Dachówki cementowe i ceramiczne nieznacznie różnią się między sobą własnościami i w zasadzie można je stosować zamiennie. O wyborze najczęściej decydują koszty – pokrycia z dachówek cementowych są tańsze niż podobne ceramiczne. Takie pokrycia można układać na dachach o pochyleniu połaci ok. 30-60°, ale przy zagęszczeniu rzędów dachówek lub ułożeniu podkładu z pełnego deskowania i papy, można je również ułożyć na mniejszych pochyleniach. Drobnowymiarowe elementy ułatwiają pokrycie skomplikowanych powierzchni, w tym również łukowych. Dachówki dobrze tłumią hałas, są odporne na zanieczyszczenie powietrza. W kosztach wykonania pokrycia istotny udział mają niezbędne dachówki kształtowe (szczytowe, kątowe, kalenicowe), które można jednak niekiedy zastąpić innymi materiałami. Gonty bitumiczne to lekkie i trwałe pokrycie dachów o pochyleniu 12-75°, które mocuje się do sztywnego podłoża z desek lub płyt. Właśnie konieczność wykonania takiego podkładu sprawia, że znacznie wzrastają koszty pokrycia, mimo stosunkowo tanich gontów. Dobrze sprawdzają się w różnych warunkach użytkowania i są najmniej podatne na uszkodzenie przy huraganowych wiatrach. Jednak ich chropowata powierzchnia sprzyja przyleganiu zanieczyszczeń i w rejonach o dużym zapyleniu trzeba je okresowo czyścić wodą pod ciśnieniem. Na dachach spadzistych rynny są montowane do okapu, a rury spustowe – do ściany (fot. Ruukki) Faliste płyty bitumiczne są najtańszym, a jednocześnie trwałym i w miarę estetycznym pokryciem dachowym. Montowane są podobnie jak blachodachówki – nie wymagają więc pełnego podkładu. Dzięki elastyczności materiału są odporne na gradobicie, a w razie potrzeby łatwo poddać je renowacji. Rozbudowa domu związana jest również z zamontowaniem systemu orynnowania odprowadzającego wodę opadową. Na dachach spadzistych orynnowanie instalowane jest na krawędziach okapów, a rury spustowe prowadzi się po wierzchu ściany. Materiał, z jakiego najczęściej wykonywane są elementy orynnowania, to nieplastyfikowany polichlorek winylu (PVC) lub stal powlekana barwną powłoką ochronną. Oba materiały cieszą się podobną popularnością i wybór często związany jest z dostępną barwą oraz kształtem określonego systemu rynnowego, choć w niektórych przypadkach trzeba również uwzględnić warunki użytkowania rynien. Rynny mocowane są do połaci za pomocą tzw. rynajz, które przykręca się bezpośrednio do krokwi lub deski okapowej. Rury spustowe łączy się z rynnami za pomocą kosza lub odpływu przelotowego, który umieszcza się najczęściej na końcach prostego odcinka orynnowania. Do zmiany kierunku przebiegu rynien używa się narożników wewnętrznych lub zewnętrznych, a końce zamyka zaślepkami. Rury spustowe mocowane są do ściany obejmami, a zmianę kierunku umożliwiają kolana o różnym kącie załamania . Zewnętrznie rynny metalowe i z PVC niczym się nie różnią – z obu materiałów produkowane są klasyczne rynny półokrągłe, owalne i prostokątne w różnej kolorystyce. Zasadniczo o zastosowaniu określonego systemu rynnowego powinny decydować warunki jego eksploatacji. Tworzywa sztuczne charakteryzują się dość ograniczoną odpornością na wysokie temperatury i dlatego na silnie nasłonecznionych dachach, zwłaszcza gdy rynny będą w ciemnych kolorach, z czasem mogą się odkształcać i zmienić barwę. W systemach suchej zabudowy konstrukcję tworzą profile stalowe (lub z drewna) Natomiast rynny metalowe, ze względu na możliwość uszkodzenia powłoki ochronnej, nie powinny być zakładane w domach, gdzie w pobliżu rosną drzewa, których gałęzie podczas wiatru mogą ocierać się o orynnowanie. Przebudowa domu - zabudowa poddasza Do wykończenia poddasza wykorzystuje się najczęściej systemy tzw. suchej zabudowy, które nie obciążają zbytnio stropu i konstrukcji dachowej. Lekkie ścianki, zbudowane ze stalowego szkieletu obłożonego płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi, pozwalają na funkcjonalny podział większych pomieszczeń. Często stawiane są także jako ścianki instalacyjne, wewnątrz których prowadzi się rury wodociągowe, kanalizacyjne oraz montuje na nich przybory sanitarne. Na podstawowy zestaw profili z ocynkowanej blachy stalowej grubości 0,6 mm składają się kształtowniki słupkowe typu C szerokości 50 mm, 75 mm i 100 mm oraz odpowiadające tym wymiarom profile typu U, które służą do mocowania słupków do sufitu i podłogi. Profile typu C często mają fabryczne nacięcia, umożliwiające wygodne prowadzenie rur i przewodów prostopadle do konstrukcji szkieletowej. Niektórzy producenci stosują do produkcji profili blachę ryflowaną, co zwiększa ich wytrzymałość i sztywność. W miejscach szczególnie obciążonych (np. wokół drzwi i okien) montuje się dodatkowe profile usztywniające z blachy o grubości 2 mm. Przybory sanitarne mocuje się do specjalnych, i dość drogich, stelaży. Ścianki szkieletowe, w zależności od pełnionej funkcji pokrywa się jedno- lub dwustronnie płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi, a przestrzeń między poszyciem wypełnia wełną mineralną lub pozostawia bez wypełnienia. Wypełnienie poprawia izolacyjność akustyczną przegrody oraz jej odporność ogniową. Wykończenie zamocowanych płyt polega na zaszpachlowaniu ich styków i wgłębień w miejscach osadzenia wkrętów oraz zeszlifowaniu ewentualnych nierówności. Krawędzie wzdłużne płyt gipsowo-kartonowych mają specjalne profilowanie, które umożliwia ułożenie taśmy wzmacniającej z włókna szklanego w miejscu ich styku. Dzięki temu, po zaszpachlowaniu uzyskuje się równą powierzchnię ściany. Złącza poprzeczne przed szpachlowaniem trzeba natomiast ściąć ukośnie (czyli zukosować). Płyty gipsowo-włóknowe mają ostre i proste krawędzie, i przy ich montażu należy zachować 5-7 mm szczelinę, którą następnie wypełnia się masą szpachlową. Do pokrycia wewnętrznych skosów dachowych oraz do utworzenia stropu osłonowego w najwyższej części poddasza, doskonale nadają się płyty, montowane bezpośrednio na drewnianym bądź metalowym ruszcie, albo na podwieszanych, stalowych profilach. Można też wykorzystać profile podtrzymujące ocieplenie dachu. Stelaże sanitarne są szczególnie przydatne, gdy nie można zbytnio obciążać ściany (fot. Grohe) Profile ułatwiają też zamocowanie folii paroszczelnej, którą przykleja się do nich samoprzylepną taśmą dwustronną. Rozstaw profili powinien być dostosowany do rodzaju płyt pokryciowych i wynosi najczęściej 35-50 cm. Do pokrycia rusztu zabudowy poddasza najlepiej nadają się zbrojone płyty gipsowo-kartonowe grubości 16 mm lub gipsowo-włóknowe grubości 15 mm. Ich duża sztywność ogranicza odkształcenia poszycia spowodowane ruchami konstrukcji dachowej. Istotny wpływ na jakość pokrycia skosów poddasza ma również gęstość rozmieszczenia wkrętów mocujących płyty. Według zaleceń producentów płyt, należy umieszczać je co 15-20 cm. Ze względu na dużą wrażliwość płyt gipsowych na wilgotność powietrza, prace przy wykańczaniu poddasza nie powinny być prowadzone równolegle z robotami mokrymi (np. tynkowaniem, czy wylewaniem podkładów posadzkowych), zwłaszcza w zimnych porach roku. Przebudowa domu - instalacje Do nowych pomieszczeń na poddaszu trzeba doprowadzić wszystkie instalacje sanitarne i elektryczne oraz wentylację. Przy ich wykonywaniu warto przyjąć zasadę rozdzielności instalacji starej i nowej, gdyż nie tylko zapewni to niezależność działania, ale również ułatwi montaż. W instalacji elektrycznej należy wydzielić odrębny obwód, wyposażony w oddzielną rozdzielnicę, wyłączniki nadmiarowo-prądowe (tzw. bezpieczniki) oraz wyłącznik różnicowo-prądowy. Montaż tego ostatniego będzie wymagał poprowadzenia oddzielnego uziemienia, a wszystkie obwody do poszczególnych odbiorników prądu powinny być wykonane trzema przewodami (prądowym, neutralnym i ochronnym). Oddzielną instalację wodociągową włączamy w istniejącą sieć, możliwie blisko miejsca doprowadzenia wody – tuż za wodomierzem lub na wyjściu z hydroforu. Natomiast sposób przygotowania i dostarczenia na poddasze ciepłej wody zależeć będzie od wydajności istniejącej instalacji Jeśli jest ona zasilana z dużego zasobnika, to nowy obieg można przyłączyć bezpośrednio do niego. Przy zasilaniu starej instalacji z podgrzewacza przepływowego lub niewielkiego bojlera, lepszy będzie oddzielny podgrzewacz, zamontowany bezpośrednio w nowej łazience. Poważniejszych zmian może wymagać również instalacja grzewcza. Jeśli przy okazji nadbudowy wykonujemy też ocieplenie domu, to moc kotła grzewczego może okazać się wystarczająca do ogrzania dodatkowej powierzchni. Przy ogrzewaniu kotłem na paliwo stałe, nowy obieg grzewczy lepiej jednak podłączyć przez wymiennik ciepła. Dzięki temu, tę część instalacji można będzie zmontować w układzie zamkniętym, co ułatwi jej wykonanie i zapewni większą odporność nowych grzejników na korozję. Do wykonania instalacji i najwygodniej będzie użyć rur warstwowych typu Pex-Al-Pex, które można dowolnie wyginać, bez konieczności montowania licznych kolanek. Niekiedy problemem imoże być odprowadzenie ścieków do instalacji kanalizacyjnej. Jeśli istniejący pion nie biegnie w pobliżu łazienki, to konieczne będzie zamontowanie przyborów sanitarnych (np. sedesu) wyposażonych w pompę przetłaczającą ścieki. Nadbudowane pomieszczenia muszą mieć również zapewnioną dobrą wentylację. Tradycyjna wentylacja grawitacyjna jest z reguły mało skuteczna i warto zamontować tam wentylację mechaniczną sterowaną np. czujnikiem wilgotności lub zainstalować centralę wentylacyjną z odzyskiem ciepła, czyli tzw. rekuperator. Po kilkudziesięciu latach użytkowania wiele elementów na pewno wymaga już wymiany lub gruntownego remontu, a „dodatkowo” przeprowadzona rozbudowa domu da możliwość zwiększenia powierzchni użytkowej domu i poprawi komfort. Cezary Jankowski